ΟΝΟΜΑ: Νικόλαος Βαζαίος του Μιχαήλ και της Αικατερίνης – ανιψιός του Αντωνίου Μ. Βαζαίου (1930-1995), αδερφός του Ελευθέριου Μ. Βαζαίου (1971), και πατέρας του Παναγιώτη Ν. Βαζαίου (1996)
ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: Ποταμός Αμοργού
ΤΟΠΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ:
ΤΟΠΟΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ: Αμοργός
ΣΥΖΥΓΟΣ / ΓΕΝΟΣ: Σοφία / Νικολάου Μενδρινού
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ: Κτηνοτρόφος
ΟΡΓΑΝΟ: Λαούτο
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Ο Νικόλας Βαζαίος είναι τραγουδιστής και λαουτιέρης, με πολυετή επαγγελματική παρουσία και ιδιαίτερη προσήλωση στο «αμοργιανό» παραδοσιακό ύφος. Μεγάλωσε στον Ποταμό Αμοργού, σε οικογένεια με ισχυρή μουσική παράδοση, όπου το τραγούδι και η μουσική αποτελούσαν στοιχείο της καθημερινότητας. Ασχολείται με την κτηνοτροφία και είναι παντρεμένος με τη Σοφία Μενδρινού με την οποία έχουν αποκτήσει δυο παιδιά.
Η μουσική παράδοση της οικογένειας Βαζαίου ανάγεται στον προπάππο του Μιχάλη Βαζαίο, ο οποίος τραγουδούσε, και στον παππού του Μάρκο Βαζαίο, που έπαιζε φλογέρα (κατασκευάζοντάς την ο ίδιος από καλάμι) και διατηρούσε ευρύ ρεπερτόριο με έμφαση στα αμοργιανά. Πατέρας του είναι επίσης ο Μιχάλης Βαζαίος, ο οποίος έπαιζε φλογέρα και λαούτο. Καθοριστική μορφή για τη μαθητεία του υπήρξε ο θείος του Αντώνης Βαζαίος, επαγγελματίας βιολιστής και στιχουργός, με μεγάλη φήμη, ο οποίος τον πήρε κοντά του από μικρή ηλικία και τον μύησε στη δουλειά των πανηγυριών και των γλεντιών. Αδελφός του είναι ο γνωστός τραγουδιστής Λευτέρης Βαζαίος, που ζει στην Αθήνα, με διαρκή δεσμό με την Αμοργό. Το πατρογονικό σπίτι της οικογένειας βρίσκεται στον Ποταμό.
Ο Νικόλας Βαζαίος ξεκίνησε να τραγουδά επαγγελματικά περίπου στα 15 του χρόνια, ενώ, ήδη από την παιδική ηλικία, είχε βιώσει τα παραδοσιακά ακούσματα του νησιού. Παράλληλα ασχολήθηκε με το λαούτο ως αυτοδίδακτος, παρατηρώντας τους παλαιότερους μουσικούς στα πανηγύρια και «κλέβοντας» τεχνικές και ιδιώματα στο παίξιμο. Στη συνέχεια εργάστηκε επαγγελματικά στη μουσική, ταξιδεύοντας και εμφανιζόμενος σε πολλά μέρη της Ελλάδας, με ρεπερτόριο νησιώτικο και λαϊκό, προβάλλοντας όμως σταθερά τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του αμοργιανού τραγουδιού. Σήμερα δραστηριοποιείται κυρίως ερασιτεχνικά στην Αμοργό, συμμετέχοντας σε πανηγύρια και κοινωνικές εκδηλώσεις (γάμους, βαφτίσια κ.ά.), με στόχο τη διατήρηση του παραδοσιακού ύφους.
Στη σκέψη και την πρακτική του δίνει έμφαση στο ότι η παράδοση πρέπει να παραμένει αναγνωρίσιμη και αδιαμεσολάβητη από εμπορικές παραποιήσεις, και επισημαίνει τη σημασία της προφορικής μετάδοσης των τεχνικών στο αμοργιανό λαούτο.
Ο ίδιος διατηρεί ζωντανή σχέση με τους παλαιότερους μουσικούς του νησιού, τους οποίους αναφέρει ως φορείς του ύφους (ενδεικτικά: «Ταρανάκι», «Στεφανάκι», Νικήτας Συνοδινός, «Αβυσσινός», «Πατακλής», Γιάννης Σμυρνής/«Γαλιβάρδης» κ.ά.), και υπογραμμίζει τον ρόλο των πανηγυριών της Αμοργού—όπως τα γνώρισε από τις αρχές της δεκαετίας του 1970—ως πολυήμερων κοινωνικών και μουσικών γεγονότων με πολλαπλές ορχήστρες, χωρίς μικροφωνικές εγκαταστάσεις, και με έντονη συμμετοχή των οικογενειών «με σειρές» στον χορό.
Τη μουσική παράδοση της οικογένειας συνεχίζουν και τα παιδιά του: ο γιος του Παναγιώτης Βαζαίος παίζει βιολί, τραγουδά και έχει διδαχθεί συστηματικά το αμοργιανό ρεπερτόριο, ενώ ο μικρότερος γιος του Νικόλαος παίζει λαούτο. Ο Νικόλας Βαζαίος διαθέτει πλούσιο προσωπικό και οικογενειακό αρχείο (ηχογραφήσεις/κασέτες κ.ά.) σχετικό με το παραδοσιακό αμοργιανό ύφος.